Herindeling: Opiniestuk door Hans Sietsma
Hans Sietsma uit Haren schreef een opiniërend artikel over de mogelijke herindeling in de provincie Groningen. Met name roept Sietsma de lokale politieke partijen op kleur te bekennen, opdat burgers weten wat ze van de partijen te verwachten hebben in de raadszaal.
Door Hans Sietsma
Eindelijk leeft de dreigende herindeling. Er is een heus comité opgericht, er zijn petities, er wordt stevige taal gesproken bij informatiebijeenkomsten, er worden ingezonden brieven in de krant geplaatst, er worden brieven geschreven naar het college van B&W en de provincie. Luisteren doet bijna niemand meer. En debatteren over de inhoud van de herindeling doet helemaal niemand meer. Terwijl het daarover moet gaan! Over de vraag wat goed is voor Haren! Maar het gaat alleen nog maar over de vraag of er uitstel kan komen, waarom ‘we’ niet met een Drentse gemeente mogen samenwerken of fuseren, waarom de provincie zoveel tijdsdruk oplegt en dat soort procesvragen. Jammer, en zonde van de gemorste tijd.
Het CDA beklaagt zich in een brief aan de provincie dat men vanuit blauwdrukken denkt. Het tegendeel is het geval, zou ik zeggen. Er is een voorstel gedaan dat nu eindelijk de gemoederen in beweging brengt. Doe gewoon een beter voorstel zou ik zeggen. Klaag niet, doe wat. Er is ruimte genoeg voor andere oplossingen, andere gemeenten nemen die ruimte ook. Niemand legt blauwdrukken op, men doet voorstellen. Dus doe zelf ook eens een voorstel. Op inhoud. Met argumenten.
Het comité Uitstel Haren klaagt vooral dat er te weinig informatie is. Tja, volgens mij is het gemeentebestuur die informatie stapsgewijs aan het verzamelen. Maar de burgemeester krijgt van het comité niet eens de gelegenheid om daarover uit te weiden, want het comité vindt haar eigen vragen belangrijker. Het gemeentebestuur is druk bezig in een gesprek met kandidaat-gemeenten te bezien waar kansen en mogelijkheden liggen. ‘Ja, maar, ik kan er als burger pas wat van vinden als alles op tafel ligt’, zegt het comité. Ik ontmoet regelmatig burgers, en ik ben er zelf ook één; en die hebben in het algemeen weinig moeite een oordeel uit te spreken. Maar los daarvan: er wordt nu helemaal geen finaal oordeel gevraagd. Je zult toch een keer moeten besluiten met wie je in gesprek gaat om de mogelijkheden van samenwerking of fusie goed uit te werken. Haren is toch niet in staat – geen enkele gemeente is dat – om op drie borden tegelijk te blijven schaken? Het is toch niet raar dat je gesprekspartner vraagt: hoe serieus zijn jullie eigenlijk? En als de verkering niet bevalt of de verloving te beangstigend wordt dan kun je altijd nog besluiten om niet te trouwen. De besluiten die nu moeten worden genomen zijn terug te draaien als dat nodig mocht zijn. In den lande gebeurt dat wel vaker met voorgenomen herindelingen.
Comité Uitstel Haren, Gezond Verstand Haren, D66, CDA doen alsof Haren de meeste gewenste bruid is die nog eens rustig een paar keer ‘njet’ kan zeggen op een huwelijksmarkt die nog lang niet gesloten is. Ik vind dat onverantwoord. Haren is niet zeer gewenst en kan zich niet permitteren om zich te gedragen als hautaine Barbie. Haren moet nadenken over de vraag hoe we weer financieel gezond kunnen worden, hoe we het ambtelijk apparaat kunnen versterken, hoe we de uitdagingen van alle nieuwe taken in zorg, jeugdzorg en arbeidsreïntegratie kunnen oppakken. Niemand die zich daarover druk lijkt te maken. We hebben helemaal geen tijd voor uitstel. We moeten zaken doen met een serieuze gesprekspartner. Het comité Uitstel Haren zaait angst en wantrouwen. Dat is pas ondemocratisch.
Los daarvan doet het comité een paar verstandige voorstellen: onderzoek wat fusie voor meerwaarde oplevert, bezie hoe je de afstand tot het bestuur kort kunt houden, bespreek met buurgemeenten hoe het eigen karakter van de dorpen behouden kan blijven, etc. Maar ze vormen allemaal niet de kern van waarom de herindeling is begonnen: de wereld is te ingewikkeld geworden voor een klein gemeentelijk apparaat en een parttime bestuur. Dat kun je jammer vinden, maar dat verandert de werkelijkheid niet. Ik zou graag zien dat het bestuur verder professionaliseert, zodat de dienstverlening kwalitatief beter wordt, zodat het beleid in ruimtelijke ordening en milieu degelijker wordt, zodat beleidsvoornemens professioneler en zorgvuldiger met de bevolking doorgesproken worden zodat de uitdagingen van de komende jaren kunnen worden aangepakt.
Het zou de politieke partijen sieren als ze hun inhoudelijke voorkeur uitspreken in plaats van mee te gaan met een paar mensen die luidkeels roepen dat er niet naar hun geluisterd is. Met open vizier, en bereidheid alsnog van mening te veranderen als er nadere argumenten komen, maar kom voor je standpunt uit. Dan komt er debat over de wezenlijke zaken. Opnieuw uitstel is onverantwoord. Maar vooral: uitstel helpt ons niet om een beter besluit te nemen. Niet gebrek aan informatie is het probleem, maar gebrek aan daadkracht.

25 reacties