Mijn herinneringen aan Piet Fransen (1936-2015)

Geschreven door een Harenaar (80), naam bij de redactie bekend.

Zelf werd ik al heel jong lid van een voetbalclub in mijn toenmalige woonplaats. Was een niet onverdienstelijke voetballer. Zo werd op mijn 15de jaar aan mijn ouders toestemming gevraagd of ik in het eerste elftal mocht spelen.

Ik werd in die tijd ook supporter van GVAV en weet tot op de dag van vandaag dat ik met mijn opa naar een wedstrijd ging kijken. Dat was een enorme belevenis. Ik zag een voetballer die de meest prachtige capriolen maakte: het in de lucht springen, salto achtige bewegingen maken en wist daarbij de bal nog op miraculeuze wijze te raken. En dan zijn passeertechniek en schotvaardigheid, zo kan ik nog wel even doorgaan. Bij een gekromde rug ging er wat gebeuren…

Fanmail
Uiteindelijk heb ik als 14 jarige jongetje een brief geschreven aan Piet Fransen en hem verteld dat ik een groot fan van hem ben en graag een foto wilde hebben met handtekening en die stuurde hij me toe. Na verloop van tijd werd ik zelfs uitgenodigd in zijn ouderlijke huis aan de Hortensialaan te Groningen. Elke keer als ik naar GVAV ging mocht ik vóór het begin van de wedstrijd op bezoek gaan bij de familie Fransen. Zo maakte ik ook kennis met zijn ouders en zus. Piet vertelde mij dan prachtige anekdotes op meestal ‘humoristische’ wijze, zo ook na een wedstrijd tegen Feyenoord. Hij en Coen Moulijn vlogen elkaar regelmatig in de haren – fysiek en verbaal. Daar kon ik van smullen als jonge fan van Piet die in mijn ogen veruit de beste voetballer was. Overigens kon hij verder goed opschieten met Coen Moulijn.

Pelé
Enkele vriendschappelijke wedstrijden staan mij nog duidelijk in het geheugen gegrift. Zoals de wedstrijd in 1967 tegen Dynamo Moskou met de legendarische keeper Lev Jasjin. Piet kwam helemaal dribbelend en vrijwel iedereen passerend op Jasjin af en scoorde helaas niet. Ook indrukwekkend was de vriendschappelijke wedstrijd GVAV-Santos FC in 1959, met beroemde sterren als de toen nog jonge Pelé. Piet regelde voor mij alle handtekeningen van de spelers en ook nog een speldje van de Braziliaanse club. Helaas is alles bij een brand in vlammen opgegaan. Prachtig dat hij voor het Nederlands elftal werd gekozen. Hij speelde totaal zes interlands voor Oranje en scoorde éénmaal.

Tonny van Leeuwen
Wij gingen ook eens samen naar een postduivententoonstelling in Groningen. Zijn interesse en passie voor postduiven was groot. Zo ontstond langzamerhand een bijzondere vriendschap tussen ons, ondanks leeftijdverschil van 9 jaar. Ook jaren daarna ontmoeten wij elkaar zo af en toe in enkele bekende kroegen in Groningen. ‘Het keldertje’ op de Grote markt en eentje op het Zuiderdiep waarvan ik de naam niet meer weet. Daar maakte ik kennis met de legendarische doelman van GVAV Tonny van Leeuwen die helaas door een tragische auto ongeluk om het leven is gekomen. De allergrootste vriend van Piet Fransen.

Trouwdag
Een voor mij onuitwisbare herinnering was wel dat ik uitgenodigd werd op zijn trouwdag. Mijn moeder heeft voor die bijzondere gelegenheid een clubdas gebreid met de kleuren van GVAV en heb die cadeau gegeven. Op de receptie mocht ik dicht bij Piet zitten en maakte kennis met meerdere voetballers van GVAV en het is nu nog niet uit te leggen hoe ik mij toen voelde als jongetje.