Column Bert Heikens, huisarts te Haren – maart 2022

Bezinning

Maandagochtend 7.45u. De oorlog in de Oekraïne is op het moment van schrijven nog in volle gang. Ik ben onderweg naar m’n werk. Net als die andere maandagen van de afgelopen 21 jaar dat ik naar mijn praktijk rijd. En voor het eerst is het anders, ik kan het niet benoemen maar het voelt anders. Op de radio hoor ik het lied van Claudia de Breij “Mag ik dan bij jou?”. Daarin de tekst, “als de oorlog komt”. Kippenvel neemt automatisch de overhand terwijl de zon in de verte als een stralende bol zich aandient. Het is anders dan ooit. Op de radio passende liedjes. Ik denk terug aan die verhalen van mijn ouders, zij hebben de Tweede Wereldoorlog meegemaakt als jongvolwassenen. Mijn vader heeft nooit het volledige verhaal verteld van de ontberingen die hij heeft moeten meemaken. Mijn moeder fietste vaak naar Assen, waar mijn vader gevangen zat en bracht hem eten en drinken. Deze gedachte laat me niet los.
Sinds mijn jeugd in de jaren ‘60 en ‘70, tijdens de jaren daarna, heb ik nooit aan de mogelijkheid gedacht dat het mij ook zou kunnen overkomen. Het was iets van toen, dat kan gewoon niet nog eens gebeuren.

Toch voelde het op dat moment tijdens die autorit dichterbij dan ooit, zo dichtbij dat ook ik er akelig van werd. Ik denk dat ik slechts misschien 1% van het gevoel heb ervaren op dat moment als dat van mijn ouders in hun tijd. Maar het was er wel even. Velen van u hebben wellicht datzelfde gevoel gehad, vroeger, maar ook nu.
Maar wat kan je helpen? Wat kon mijn ouders toen helpen? Ik merk dat het helpt als je probeert positief te blijven. Zo las ik een verhaal van een collega op Instagram die zegt dat je juist door moet gaan. Anderen zoveel mogelijk te helpen en aan de andere kant dankbaar te zijn dat iedere dag er weer één is. Extra genieten van alle kleine dingen des levens. Ik denk dat het ons helpt en daarnaast moeten we er ook alles aan doen om de mensen die op dit moment in oorlogssituaties verkeren ook zo goed mogelijk te helpen. Ik hoop dat een maandagochtend als deze er altijd zal blijven, luisterend naar de radio en genietend van de opkomende zon.