Rens de Ruiter (97) al 70 jaar lid van NVVH-Vrouwennetwerk Haren

Onlangs heeft het bestuur van NVVH het oudste en trouwste lid van de afdeling Haren in het zonnetje gezet. Deze bekende 97 jarige inwoonster van Haren is al 70 jaar lid van het KON. NVVH-VROUWENNETWERK (voorheen Nederlandse Vereniging Van Huisvrouwen).

Over de zeer vitale Rens de Ruiter wordt gezegd: “Rens, altijd aanwezig, trouw en actief op vele fronten. Reden genoeg voor de voorzitter om van de gelegenheid gebruik Rens eens flink in de bloemetjes te zetten.” Tekst gaat verder onder de foto.

Over Rens de Ruiter schreven wij zeven jaar geleden het onderstaande artikel.

Rens de Ruiter uit Haren is 90 jaar en gezegend met de geestkracht van iemand van 40 jaar. Of nog jonger. Ze staat volop in het leven (‘Wanneer wil je langskomen? Ik heb namelijk een volle agenda’) en heeft intensieve persoonlijke loopbanen als vrijwilligster, schilderes, stadsgids en organisator van modeshows achter zich. En nu is ze ook nog schrijfster geworden. Wellicht eenmalig. Onlangs verscheen haar boek ‘Kleurrijk en turbulent’ en de eerst oplage van bijna honderd exemplaren is verkocht.

“Het uitgeven van dit boek kost mij geld, maar dat maakt mij niets uit. Ik wilde het verhaal over mijn leven opschrijven. De aanzet daartoe was de opmerking van een man die ik niet kende en die ik toevallig ergens ontmoette. Hij hoorde wat ik allemaal had gedaan in mijn leven en zei: je moet het vastleggen in een boek.” Rens de Ruiter zette haar schildersezel ervoor aan de kant en nam de pen op om handgeschreven haar levensloop te noteren. Buurvrouw Trees Roose (die schrijfcursussen geeft) las het en moedigde haar aan door te gaan op de ingeslagen weg. Anjo Mutsaers en Diewer de Lange verzorgden de grafische vormgeving. Rens de Ruiter: “Mooi gedaan hè? Ik wil binnenkort ook wel een workshop grafische vormgeving volgen, dat lijkt me leuk werk.”

Moraal

Het boekje telt 106 pagina’s actie en levenslust. In het slotwoord komt zij tot reflectie en laat haar licht schijnen over de wereld die zij straks achterlaat. Ze schrijft: “Als de fanatici van welke godsdienst of sekte dan ook over de hele wereld zich nu eens bezig zouden houden met ‘Heb uw naaste lief gelijk u zelve’, dan zou de wereld er anders uit komen te zien. Ik hoop in elk geval dat ik mijn steentje heb bijgedragen aan een wat mooiere en betere wereld.” Of haar dat is gelukt laat zij in het midden. Het beeld dat in het boekje ontstaat is dat van een vrouw die zeer intensief en bewust heeft geleefd. Die met haar man Piet (94) eerst jaren heeft uitgeprobeerd of zij rijp waren voor nageslacht. Die uitdagingen opzocht (ook in de vrije opvoeding van hun kinderen) en zich open stelde voor het onbekende. Dat bracht haar in banen en functies die weer nieuwe uitdagingen opleverden. Als stadsgids leidde zij ontelbaar mensen rond in de historie van de stad Groningen en met lef begon zij met schilderen en bleek talentvol. De moraal van haar verhaal is dan ook: Ga het onbekende niet uit de weg. Stap vooruit in het leven en niet achteruit. Wees niet bang om te falen. En allesomvattend: Altijd uitzien naar de dag van morgen en niet blijven hangen in gisteren.

Deze levensvisie heeft haar lichaam en geest oersterk gemaakt. “De dokter zegt dat ik honderd kan worden. Ik ben niet bang om dood te gaan. Maar ik hoop wel dat mijn Piet en ik ongeveer gelijktijdig gaan, want de één zonder de ander, dat zou een ramp zijn.” En de Piet waar Rens de Ruiter op wijst schuifelt in de bloeiende tuin en koestert daar de planten en bloemen, opdat die nog jaren kunnen groeien en bloeien. Symboliek voor een leven waarin oud worden een feest is.

Het boekje is nu even niet meer verkrijgbaar, maar als het aan Rens de Ruiter ligt komt er een tweede druk. Het is te bestellen via rensenpiet@gmail.com