Verslag van reis Harenaars naar Oekraïne met hulpgoederen – zo dichtbij is het dus.

Zes Harenaars in drie volgeladen auto’s zijn onlangs naar Oekraïne gereden om de daad bij het woord te voegen: hulp aan mensen in nood. Een deel van de goederen kregen zij van de Doorgeefwinkel (voormalige OBS de Linde, een initiatief van Nina Keun uit Haren). Daar komt nog een contant geldbedrag van rond duizend euro bij. Het verslag van hun reis is lang, maar ook vol details die duidelijk maken dat de oorlog zich op slechts ruim een dag rijden vanuit Groningen afspeelt. Wie niet richting Nice rijdt, maar in oostelijke richting, komt verwoestingen tegen. Zo nabij is dit.

Om deze reden publiceren we het integrale reisverslag van de zes Harenaars hieronder. De reis werd gemaakt door Henk-Jan Buist en Amber Kos, Henk en Janneke Buist, Remco Faber en Maaike Verhoeven. Amber Kos en Henk-Jan Buist reizen binnenkort terug naar Oekraïne om hulp te bieden aan de bevolking.

Let op: tekst gaat telkens verder onder de foto’s.

Beste mensen,

Hierbij de beloofde update van ons werk in de Oekraïne! Hoe lastig dit voor ons ook is pogen wij hier te vertellen over wat we hebben gezien en meegemaakt de afgelopen weken. Op deze manier kunnen we jullie meenemen in waar jullie geld of goederen voor gebruikt en terecht gekomen is/zijn. Verder is het belangrijk om te vermelden dat we niet bij alles de echte (plaats)namen mogen gebruiken wegens veiligheid..

In de eerste plaats willen wij een dankwoord uiten aan alle lokale contacten, onze co-chauffeurs, vrienden, familie, kerken, instellingen, bedrijven, kranten, websites en KPN bedanken voor hun steun en bijdrage. Zonder jullie was dit alles niet mogelijk geweest!!

Ook is het door jullie hulp mogelijk gemaakt dat bij de eerste reis er een jonge moeder met een baby van 6 maanden mee naar Nederland genomen kon worden. Bij de 2e reis hebben we een bejaarde vrouw kunnen meenemen naar haar kleinkinderen in Nederland 🙂

28 februari & 1 maart
Laten we bij het begin beginnen. 28 februari (dag 5 v/d oorlog), hadden Amber & Henk-Jan het plan opgevat iets te willen doen voor Oekraïne. 48 uur later konden zij, dankzij massale steun van de buurt, de kerkelijke kring en hulp van vrienden en familie, met een auto + aanhanger afgeladen met medicatie, voedsel, kleding en andere benodigdheden afreizen naar de Oekraïne.

2 maart
2 dagen hierna kwamen Amber en Henk-Jan aan bij een plaatsje in de buurt van Barkasovo (Oek.) Hier werden we geconfronteerd met een grote stroom vluchtelingen, logistieke problemen, mensen zonder eten en drinken en een compleet land wat steeds meer lijkt af te glijden in een humanitaire ramp.

3 t/m 9 maart
De ernst van de situatie motiveerde Henk-Jan de 2e hulp-reis voor Oekraïne te plannen terwijl Amber terug reed naar Nederland. 5 dagen later, wederom heel veel steun vanuit de kerk, de buurt, familie en vrienden, stonden er 3 auto’s afgeladen en gereed om richting Oekraïne af te reizen. Het mini-konvooi van 3 auto’s bestond uit:
Auto 1: Amber Kos & Henk-Jan Buist
Auto 2: Remco Faber & Maaike Verhoeven
Auto 3: Henk & Janneke Buist

 

10 & 11 maart
Hetzelfde als bij de eerste reis kwamen we na 2 dagen aan in de buurt van Barkasovo. Initieel was het plan om in de directe omgeving van deze locatie voedsel & kleding te distribueren aan de hulpbehoevenden en te helpen bij het opzetten van een (doorstroom-)opvang locatie voor vluchtelingen die tenminste plek zou bieden aan 50 mensen.

12 t/m 15 maart
1 van de 3 auto’s ging de volgende dag al terug. Dat geeft blijk van de ernst van de situatie als 1 dag al genoeg blijkt voor de draagkracht van de terugkerende auto… Henk & Janneke Buist gingen samen met een aantal mensen 2 kerkgemeentes (Assen & Hattem) aan de slag met het distribueren van voedsel, medicatie, kleding en slaapvoorzieningen in de regio. Daarnaast hielpen zij ook mee met de eerdergenoemde noodopvang.

Amber, Maaike & Henk-Jan werden gevraagd voor een andere opdracht. Een opdracht die wij met liefde uitgevoerd hebben! Onze eindbestemming was: Kropyvnytskyi/Кропивницький. Een stad die ruim 900km diep het land in ligt vanaf de plek waar wij waren op dat moment. De opdracht leek groot, maar werd door ons niet geschat als onoverkomelijk uit te voeren. Het begin van onze route bracht ons tot een afstand van 3km van L’viv. Het is een vreemd gevoel duizenden auto’s op de andere weghelft te zien, terwijl er maar sporadisch auto’s op onze eigen weghelft rijden.. We hadden gelukkig een kundige ex-militair als co-chauffeur die de gehele route tot aan de laatste straat uit z’n hoofd wist.

Ook plaatsen als Ternopil en Vinnytsi moesten we doorrijden, die een dag daarna werden gebombardeerd. Hoe verder we het land in kwamen hoe meer we begonnen te merken van de oorlog.

Rijdend door Uman, een stad op ongeveer 200km van Kyiv (Kiev), kwamen wij achter een aantal dingen die we vanuit het nieuws nog helemaal niet meegekregen hadden. Zaken zoals Giro 555, Unicef en het Rode Kruis klinken op papier allemaal fantastisch maar de situatie blijkt (op dit moment in elk geval) hier op de grond toch anders te zijn. Ja, er wordt inderdaad heel veel gegeven en gedaan voor Oekraïne op dit moment, dat is zeker! We horen echter van steeds meer bronnen dat de grootste bulk van goederen stopt vlak voor of vlak na de Oekraïnse grens. Daarna ontbreekt de logistieke infrastructuur op de meeste plekken om het te krijgen op de plekken waar de goederen het meest nodig zijn.. Veel mannen hebben zich aangemeld bij het leger of dienen al in het leger. De meeste overgebleven mannen zijn hun dorp aan het ingraven en/of barricaderen voor wanneer de Russen daar straks misschien zijn. Er worden dus wel zaken heen en weer gereden maar in de meeste gevallen laat uiteindelijke aankomst en efficiënte te wensen over..

Vrijwel elk dorp van betekenis (kan je nagaan wat er in de steden gebeurt) heeft zijn eigen militia opgezet. Dat wil zeggen, bewapende burgers die hun eigen woonplaats zullen verdedigen. De hoofdingangen van de plaatsen worden afgesloten met betonblokken, zandzakken, omgezaagde bomen en autobanden. Verder worden er op strategische punten loopgraven en schuttersputjes gegraven. ‘S nachts word er op de meeste plekken een avondklok gehandhaafd en zijn er letterlijk overal checkpoints (s’ nachts nog veel meer) om er voor te zorgen dat de nog aanwezige bevolking niet massaal ontwricht raakt en er gezorgd kan worden dat de juiste mensen op de juiste plaats blijven. Je ziet het in de ogen van de mannen dat ze er klaar voor zijn om ‘te handelen’ op het moment dat ze de verkeerde tegenkomen. Je voelt hoe het land verandert, dat de mensen bereid zijn alles te doen ter bescherming van hun vrijheid en integriteit.

Ondertussen blijven de transporten met verse ladingen soldaten voorbij rollen. Zelfs tanks en raket-installaties (!!) halen wij met onze auto’s in, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Af en toe wijst onze co-chauffeur gecamoufleerde loopgraven aan, die elke rus die voorbij loopt straks reduceerd tot kanonnenvoer.

De vrouwen zijn met hun kinderen aan het vluchten of anderszins een veilig heenkomen aan het zoeken. Op deze manier word het dus steeds moeilijker en moeilijker om in het land intern het logistiek draaiende te houden. Tot onze verdere verbazing is het overgrote deel van de hulp in Oekraïne zelf particulier initiatief. D.w.z. mensen zoals ons die op eigen houtje hulp aan het organiseren zijn. Bijna geen enkel voertuig hebben wij gezien van een officiële instantie!

Uiteindelijk hebben wij de spullen gebracht waar wij ze moesten brengen. Hopelijk word met enkele dagen onze en jullie hulpgoederen verder gebracht naar de stad Kherson/Херсон. Kherson lag op ongeveer 230km rijden van waar wij toen waren. Zodra het veilig genoeg was zou er vanuit die stad iemand komen om de spullen, die met jullie hulp bij elkaar gekomen zijn, op te halen en terug naar de belegerde stad te brengen.

Een land wat een maand geleden zowel de mensen als cultuur nauwelijks te onderscheiden was van de onze is er niet meer. Het land is namelijk veranderd, zodanig veranderd dat het nu al minimaal een generatie zal kosten om dit bloed en deze pijn weg te kunnen spoelen. Wij hebben de mensen in de ogen kunnen kijken. We kunnen gelukkig ook zeggen dat we op deze bijzondere reis nieuwe contacten en zelfs vrienden hebben gemaakt.

Mensen die een maand geleden nog Russische vrienden of familie hadden, mensen maar die nu dat steeds meer bezien als onmogelijk, er ontstaat meer afstand en minder broederlijkheid tussen bepaalde bevolkingsgroepen.
Het zij de mensen die ooms en tantes, broers en zussen in schuilkelders hebben zitten, niet wetende of hun kinderen nog wel een toekomst hebben. Wij hebben ooggetuigen gesproken die de dieptepunten en de excessen van deze vreselijke oorlog gezien hebben. Help ons deze mensen te helpen. Probeer ruimhartig en met een verantwoordelijksheidsgevoel te kijken naar wat er gebeurt bij onze naaste buren. Niet iedereen hoeft met een auto of een vrachtwagen die kant op. Niet iedereen kan dit, niet iedereen durft dit. Dat is ook helemaal goed, zonder jullie hulp kunnen wij immers ook niet die kant weer op om verder te helpen. Wij willen nogmaals een beroep op jullie doen om ons te steunen zodat wij z.s.m weer die kant op kunnen om uit te voeren waar wij voor ons gevoel naar toe geleid worden.
Bid en hoop ook voor verdraagzaamheid. Niemand wil de oorlog, maar niemand wil ook permanente gevoelens van haat en pijn. Hopelijk kan een ieder met een zacht gevoel blijven kijken naar de ander, wie deze ander ook mag zijn.

Nogmaals bedankt voor alle vormen van steun die jullie tot nu toe al gegeven hebben. Dit heeft concreet het volgende opgeleverd:
– het in 2 tochten sturen van 4 auto’s met 3x een aanhanger afgeladen met medicatie, voedsel, kleding en andere benodigdheden
– Het kunnen distribueren van deze goederen in een omtrek van 30km van Barkasovo
– Het opzetten van een noodopvang/doorstroomlocatie die plek kan bieden aan 50 vluchtelingen per nacht
– Het aankopen van 2 kogelvrije vesten, zodat Amber & Henk-Jan toen en straks nog veiliger hun werk konden en kunnen blijven doen
– Het voedsel brengen naar een schuilkelder in Kropyvnytskyi. Van waaruit het meteen gebracht zou worden naar de mensen in Kherson.
– Het netwerk leggen voor de 3e reis, waarbij Amber & Henk-Jan nog veel efficiënter dan de voorgaande keren te werk kunnen gaan

De reis heeft op ons alle 6 diepe indruk achtergelaten. Allemaal proberen wij op onze eigen manier dit een plekje te geven. Als het op ons al zo’n indruk maakt, hoe zal het dan voor iemand zijn die al weken in een schuilkelder zit?

16 t/ 20 maart
Gezien de ernst van de situatie en het nog steeds ontbreken van adequate hulp voor de Oekraïnse bevolking hebben Amber & Henk-Jan besloten om voor langere tijd terug te keren naar Oekraïne. Om nog effectiever te werk te kunnen gaan willen zij een bestelbusje kopen van het type Volkswagen Transporter (of ander merk/model) om de goederen intern te distribueren in Oekraïne. Ze zullen dan voorlopig niet meer het land uitkomen en hebben op dit moment ook nog geen idee waar, wanneer en hoe dat in de toekomst zou kunnen. Het netwerk van contacten binnen Oekraïne ligt er al wel, dus zodra ze de grens passeren kunnen ze starten met het uitvoeren van specifieke opdrachten!

Daarom willen Amber & Henk-Jan wederom een oproep doen naar de mensen in hun netwerk en aan de verdere kringen hier omheen. De vraag aan jullie is of jullie Amber & Henk-Jan wederom financieel willen steunen: eenmalig of met een vaste maandelijkse bijdrage. Een vaste maandelijkse bijdrage, zou er voor zorgen dat zij hun werk in Oekraïne blijvend kunnen doen totdat hun taak daar niet meer mogelijk/ klaar is. Nu wij de situatie (diep) in het land met eigen ogen gezien hebben, weten wij dat onze bijdrage van uiterst belang is. Help ons andere mensen te helpen!

Het geld mag gestuurd worden naar:
NL84 RABO 0379111888 t.n.v. H.J. Buist
Ook zijn maandelijkse vaste bijdrages zeer welkom!!

Concreet, waar zijn Amber & Henk-Jan nu mee bezig?

– Het zoeken & aankopen van een bestelbus (mocht je een hele goede deal weten laat dit weten)
– Het creëren van een steunnetwerk van waaruit wij (maandelijkse) inkomsten uit donaties ontvangen zodat wij kunnen blijven in Oekraïne om zo doorlopend opdrachten te blijven uitvoeren
– Het opstellen en inventariseren van informatie om te bekijken waar wij straks het meest noodzakelijk aanwezig zijn
– Daarnaast zijn we nog op zoek naar bandagering, naalden/infusen, infuus-zakken en zware medicatie/pijnstillers (geen paracetamol), bloeddrukverlagers, diabetismedicatie, onstekingsremmers (antibiotica), Thyroxine (voor mensen met schildklier-problemen)..

Hopelijk kunnen wij z.s.m. weer vertrekken die kant op!

Blijf hopen en bidden dat deze oorlog zo snel mogelijk voorbij mag zijn. Blijf bewust dat ook de vrijheid van de Nederlander niet zo lang geleden is betaald met een hele zware prijs, de prijs was onze waardigheid en vele burgers van het land. Steun de hulp aan de steden, dorpen en de burgers van Oekraïne. Inspireer een ieder dat liefde, niet geweld het uiteindelijke middel is waar mensen elkaar mee kunnen vinden. Denk aan ons, denk aan elkaar🥰🥰🥰
We have to end the war, before the war ends us

Mochten jullie vragen hebben dan kan je bellen of appen naar ons nummer:
06-19518171

Deel dit ook met vrienden, familie en het netwerk dat je zelf hebt 😄😄😄

Met vriendelijke groet,
Henk-Jan Buist, Amber Kos & Maaike Verhoeven

Slava Ukraine