Vergunningverleners gemeente: “De samenleving stelt hogere eisen aan evenementen”
Het annuleren van de Beachweek in Haren (juni) werd door het Huis voor de Sport toegeschreven aan de omslachtige vergunningverlening door de gemeente. Betekent dit dat het verwerven van een vergunning voor feesten en evenementen zo ingewikkeld en kostbaar is geworden, dat je maar beter niets meer kunt organiseren? Die vraag leggen we voor aan Sil Doeksen en Jolanda Egberts, medeverantwoordelijk voor de vergunningverlening voor 500 evenementen per jaar.
Samenwerken
“Het antwoord op die vraag is ‘nee’. De gemeente wil juist graag dat er leuke dingen worden georganiseerd, ook in Haren”, zegt Jolanda Egberts, hoofd van de afdeling waar evenementenvergunningen worden verstrekt. “Kleine evenementen hebben slechts een meldingsplicht, de anderen vereisen een vergunning, dat klopt. Maar wij werken niet tegen, maar mee. Sterker, we willen met de organisatoren in een vroeg stadium samenwerken en adviezen geven, zodat de vergunning bijna automatisch in orde komt.”
Bemoeien met…
Waarom bemoeit de gemeente zich überhaupt met evenementen? Volgens Sil Doeksen kan bij een evenement of feest sprake zijn van tegenstrijdige belangen en daarom moet de gemeente de gulden middenweg zoeken. “Wat voor de ene inwoner een topfeest is, is voor de ander een bron van irritant lawaai. Wij moeten dus altijd de balans zoeken tussen levendigheid en overlast. Tussen beheersbaarheid en risico’s voor de veiligheid, vooral bij grotere groepen mensen. Daarbij maken we onderscheid in het type bezoekers: een intocht van Sinterklaas trekt kinderen en hun ouders, die zich anders gedragen dan publiek bij een evenement waar alcohol wordt geschonken”
Andere kant
Sil Doeksen zegt dat mensen erop moeten kunnen vertrouwen dat grotere publieksevenementen veilig worden georganiseerd. De gemeente moet daarop toezien en dat wordt soms als ‘hinderlijke bemoeizucht gezien. “Ik heb tot twee maanden geleden als manager gewerkt bij De Drie Gezusters en heb vaak met de gemeente te maken gehad voor vergunningen”, zegt Doeksen.”Nu zit ik aan de andere kant van het bureau, maar ik ken de emoties bij organisaties heel goed. Ze mogen erop vertrouwen dat ik ook aan hun kant sta.”
Geld
Hoe zit het met leges? Is dat om de kosten van ‘dure ambtenaren’ en bureaucratie te dekken? Jolanda Egberts vindt die aantijging niet terecht. “Leges worden betaald voor het in behandeling nemen van de vergunningaanvraag. Voor kinderevenementen en wijkfeesten brengen we geen leges in rekening”, zegt ze. “We werken hier met een team van tien mensen en we ontvangen op jaarbasis ongeveer 110.000 euro leges. Dat is dus niet kostendekkend. De gemeente verdient niet aan leges.”
Hoge eisen
Klopt het dat de eisen aan evenementen hoger worden?Jolanda Egberts: “Ja, het is de samenleving die is veranderd en die hogere eisen stelt aan milieueffecten, overlast en veiligheid. En de samenleving: dat zijn wij allemaal.”
Regels
Bij evenementen die meer risico met zich meebrengen geldt een indieningstermijn van 14 weken. Daarbij geldt:
*een A-evenement is een regulier evenement (bijvoorbeeld loopjes / wandeltochten, themamarkt)
*een B-evenement is een aandachtsevenement (bijvoorbeeld Noorderzon, Oktoberfest, Bauke Mollematocht)
*een C-evenement is een risico-evenement (bijvoorbeeld 4Mijl, Koningsdag, Bevrijdingsfestival)
Overige evenementen moeten 8 weken tevoren worden aangevraagd en kleine evenementen behoeven slechts te worden aangemeld (3 weken tevoren).
De andere kant
Jan Broekman, inwoner van Haren, beleeft het anders. Hij zegt: “Organisatoren klagen massaal dat het bijna niet meer loont iets te organiseren. Kreeg je in de oude situatie (gemeente Haren) nog regelmatig steun, materiaal en mankracht bij een evenement, en dachten de verantwoordelijke ambtenaren mee over hoe we iets konden neerzetten, het schijnt dat dit tegenwoordig bijna onmogelijk is. De gemeente Groningen blijkt zo flexibel als een loden deur, denkt blijkbaar alleen in euro’s en maakt het de vele vrijwilligers die iets willen organiseren vrijwel onmogelijk om dit met plezier te doen. Zo las ik dat de Beachweek niet doorgaat omdat het te complex wordt om te organiseren, begreep ik dat de traditionele braderie tegen extra kosten aanliep.Tevens hoorde ik dat de organisatoren van het geweldig opgezette en bijzonder populaire Toeterpop ook bij de gemeente tegen die loden deuren aanlopen. Waar je in diverse andere dorpen in de wijde omtrek in deze tijd vaak een feesttent midden in een dorp ziet staan, blijkt dat de organisaties in “onze” gemeente dit bijna niet van de grond krijgen. Hoge kosten en belachelijke eisen maken dat de lust om iets te organiseren in rap tempo verdwijnt en zij zelfs overwegen om het bijltje erbij neer te gooien.”
foto: Jolanda Egberts en Sil Doeksen
Geen reacties