Hubo Van der Werf: Na 55 jaar gaat de deur dicht

Als Wouter van der Werf (1958) uitlegt waarom hij op 31 december de deur definitief sluit, is hij nuchter en zonder twijfels. “Het is het goede moment om te stoppen”, zegt hij. Maar als hij vertelt over zijn vader, die de zaak in 1967 begon, heeft hij het wel een beetje moeilijk. Het is tenslotte een familiebedrijf dat ophoudt te bestaan.

Geen overname
Mondjesmaat wordt nu in Haren bekend dat Hubo gaat stoppen en een veelgestelde vraag is: waarom? Wouter: “Mijn broer Peter en mijn zoon Simon willen de zaak niet overnemen en ik respecteer natuurlijk hun keuze. Ze hebben er goed over nagedacht. Daarom heb ik besloten de winkel te sluiten.” Peter zegt: “Ik ga eerst even rust nemen en kijk dan wat ik ga doen.” Zoon Simon is ook al een vakman, maar ziet de eindverantwoordelijkheid van de winkel niet zitten. Hij begint zijn eigen klussenbedrijf. En Wouter? Die gaat ervan genieten dat hij straks geen verplichtingen meer heeft.

Hoe het begon
Stoppen met de zaak is nogal wat, als je weet dat het bedrijf al 55 jaar in de familie is. Grondlegger was Wouter’s vader Geessinus (1932-2005). Hij werkte tot 1967 als timmerman bij een bouwbedrijf, maar moest steeds vaker andere dingen doen. “Bij de bouw van het Biologisch centrum naast de Hortus moest hij weer eens beton storten en dat was de druppel”, zegt Wouter. “Hij maakte er een opmerking over en toen zei zijn baas: ‘Als het je niet bevalt kun je beter direct weggaan’. En dat heeft hij gedaan.”

2500 gulden
Van der Werf kreeg dankzij een hoge ambtenaar bij de gemeente Haren (Frima) een mooie timmerklus bij de renovatie van het zwembad in het Paterswoldsemeer. Toen dat werk klaar was had hij 2500 gulden op zijn rekening staan en dat werd het startkapitaal voor zijn eigen zaak. In een kleine winkel (voorheen naaiwinkel Kolkema) aan de Kromme Elleboog begon hij met zijn vrouw Reina het Hobbyhuis van der Werf. Knutselspullen, touw, lampenkappen, ijzerwaren, gereedschap. De eerste voorraad was nog zo klein, dat de winkel er ‘leeg’ uitzag. “Mijn vader heeft toen ook lege dozen in de winkel gezet, dan leek het nog iets”, lacht Wouter.

Zoon
In 1972 had Van der Werf de winkel zo goed aan de loop, dat hij meer ruimte nodig had. Hij zag aan de Kerkstraat 10 de winkel van (voorheen) Zuivelwinkel de Vries leegstaan en kocht het. De concurrentie van winkels als Wierenga en Vrieling was groot, maar Van der Werf kreeg ook in de Kerkstraat de loop er goed in. Zijn zoon Wouter scharrelde er vaak rond en hielp mee waar hij dat kon. “Het ging bijna vanzelf”, zegt Wouter. “Na de Mavo was het heel logisch dat ik in de winkel ging werken.”

Gezondheid
In 1989 dwongen gezondheidsproblemen Geessinus om het bedrijf over te doen aan zijn oudste zoon. Hij kon het eerst maar moeilijk loslaten, maar later begon hij samen met zijn vrouw echt te genieten van een rustig leven. In 2004 werd hij ernstig ziek. Niet lang voor zijn dood heeft hij een rolstoel geregeld om nog één keer de winkel en de verbouwing van de houtloods en vuurwerk kluizen te kunnen zien. Dat werd een moment van emoties, maar hij zag met eigen ogen dat hij de zaak met een gerust hart kon achterlaten.

Uitverkoop
Binnenkort begint Wouter van der Werf met de uitverkoop en in december wordt er nog één keer groots uitgepakt met de verkoop van vuurwerk. Wouter: “Daar zit ook wel wat symboliek in, want dan werkt de hele familie weer mee, zoals ieder jaar. En dan, op 31 december, sluiten we de deur voorgoed.”

foto: Wouter, Peter, Simon en moeder Reina voor de zaak.