De krant die je leest van A tot Z
Dinsdag 16 augustus, 2022

woensdag 27 juli 2022

Nieuws:

In de interviewestafette interviewt Kees Romijn mensen met een verhaal die wonen of werken in Haren.

Door: Redactie

De geïnterviewde van deze maand is Emiel van der Feen, bij veel mensen bekend van Torion.

Door Kees Romijn

Van Leeuwarden via Groningen naar Haren
“Ik ben geboren en getogen in Leeuwarden in een gezin met zeven kinderen met twee tweelingen. Met mijn broers en zussen heb ik nog steeds goed contact. Na de basisschool ben ik naar het atheneum gegaan waar ik niet zo ijverig was. Alleen voor vakken die ik belangrijk vond wilde ik een hoog cijfer halen. Daarna heb ik twee jaar in een kiosk gewerkt: ik weet nog precies de prijzen van de tijdschriften van toen! Toen trok de grote stad Groningen en ik heb daar vier jaar gestudeerd. Heb mijn propedeuse gehaald, maar geen papiertje. Het was de tijd van grote werkloosheid onder academici. Bij de jongerenschaakclub SISSA waarvan ik lid was, had bijna niemand een baan. Na een paar jaar bijstand heb ik allerlei baantjes gehad, van schoonmaken tot werken in melkfabrieken, en van acteerwerk tot boekjes schrijven in opdracht. In die tijd was ik alle avonden bezig met hobby’s. Werken vond ik eigenlijk een verkwisting van tijd, kunnen rondkomen was genoeg voor me. Mensen, geschiedenis, cultuur, maatschappij, sport en muziek, dat waren en zijn de dingen die mij bezighielden en houden. Vanaf 1996 heb ik een aantal receptiebanen gehad en in 1998/99 ben ik na omscholing in een asielzoekerscentrum gaan werken als sociaal werker. Ik heb zes jaar voor het COA gewerkt in Ten Boer, Winsum, Leek en Haren. Werken met vluchtelingen is een blijvertje geworden. Het is een groep die vaak nog na vele jaren in Nederland tegen grote problemen aan blijft lopen. Door de drempel ook na de eerste paar jaar in Nederland laag te houden kun je veel maatschappelijke ellende voorkomen.”

Welzijn in Haren
“Op het AZC heb ik ook mijn vrouw ontmoet, zij werkte voor het Alfa College. In 2007 hebben we een zoon gekregen en in 2008 zijn we naar Haren, Oosterhaar, verhuisd. Ik werkte toen al bij de stichting Torion, vooral als coördinator maatschappelijke begeleiding van vluchtelingen. Torion was een uitstekende en prettig platte organisatie met een prachtig contingent vrijwilligers. Haren was in die dagen een overzichtelijke gemeente waarin iedereen in het sociale veld elkaar goed kon vinden. Ook dankzij mijn geweldige groep van vrijwillige vluchtelingenbegeleiders kijk ik met veel voldoening op mijn tijd bij Torion terug. Alleen de laatste paar jaar was het minder. De herindeling en de oprichting van de Wij-teams zorgden voor kaalslag bij welzijn Haren. In 2020 kwam de nekslag. Torion hield op te bestaan als zelfstandige stichting. Het werd overgenomen door Vlechter. Vanaf toen ging het om geld en poppetjes, niet meer om de inhoud. De motivatie van de beroepskrachten liep terug van honderd naar nul procent. Er was bij Vlechter ten aanzien van Torion geen interesse, geen aandacht en geen kunde. Op 1 januari 2022 is Torion geliquideerd. Het is erg jammer dat maar een klein deel van de paar honderd vrijwilligers die we ooit hadden nog actief zijn voor de Harener samenleving. Ik hoop van harte dat men in Groningen en Haren weer een manier vindt om burgers te betrekken bij de ondersteuning van ouderen, jongeren en vluchtelingen.”
Aan wie Emiel van der Feen het interviewstokje doorgeeft, leest u in een volgende editie van Haren De Krant.

1 reactie

Annemieke van der Kl zegt:

Ik heb een aantal jaren met veel plezier bij Torion gewerkt, als coördinator Vluchtelingenwerk. Een fantastische club, met allemaal bevlogen collega’s en super gemotiveerde vrijwilligers. Het feit dat er bij Torion altijd heel veel (actieve) vrijwilligers waren, riep vragen op bij andere organisaties. Hoe kan dat? Wat doen ze daar anders? Torion was er voor iedereen in Haren, stond dichtbij de inwoners. Korte lijntjes, adeqaute hulp en direct contact. Eeuwig zonde dat dit is wegbezuinigd en wat een kapitaalvernietiging om goede beroepskrachten de laan uit te sturen. Om nog maar te zwijgen over het enorme potentieel aan vrijwilligers, wat deskundig om zeep is geholpen.
Ik wens Haren iets beters toe.

27 juli 2022 om 17:14

Wilt u reageren?




Wij plaatsen alleen inhoudelijke reacties. Reacties met voornamelijk slogans en kreten worden niet gepubliceerd.