Opinie: Auteurs boek over herindeling ‘not amused’ door kwinkslagen burgemeester

Op 3 maart was burgemeester Koen Schuiling speciaal uitgenodigd om extra glans te geven aan de presentatie van het boek ‘Het verzet van Haren’, waarin het proces van de herindeling Haren-Groningen-Ten Boer nauwgezet is gereconstrueerd door de onderzoekers Jan R. Lunsing en Priscilla Zetstra. De burgemeester hield een korte rede, waarin hij nogal onverwacht en vilein uithaalde naar de auteurs. Hij kreeg de lachers op zijn hand, maar er waren ook verontwaardigde reacties. Achteraf kun je het optreden wel beschouwen als een ‘uitglijder’.

Je kunt wetenschappelijk onderzoekers niet erger kwetsen, dan hun werk ‘fictie’ te noemen. Of: ‘Detectiveroman’. Precies die kwalificaties uitte Koen Schuiling tijdens de drukbezochte boekpresentatie in het voormalige gemeentehuis van Haren. Hij gaf toe dat ‘Het verzet van Haren’ leest als een trein, maar zei erbij dat veel feiten niet klopten. Hij ging daar verder niet concreet op in en dat stak de auteurs. Minzaam glimlachend ondergingen ze de ‘steken onder water’, maar pareerden Schuilings kwinkslagen niet. Pas anderhalve maand later, vorige week, hebben zij een bezoek gebracht aan de burgemeester om te vragen welke feiten in hun boek dan niet zouden deugen. Het was hun beleefde manier om ‘verhaal te halen’.

Volgens een woordvoerder van de burgemeester was het een prettig en goed gesprek en dat kan Jan R. Lunsing wel onderschrijven. Maar de auteurs kregen niet waarvoor ze waren gekomen: bewijzen voor de stelling dat hun boek ‘fictie’ was. Burgemeester Koen Schuiling heeft de twee op hoffelijke wijze uitgelegd dat hij de blik vooral wil richten op de toekomst, waarin de gemeente alles doet om de pijn van de fusie te vergeten. Discussies over het verleden kunnen in de toekomst hinderlijke obstakels zijn in het samenvloeien van Haren en Groningen. Bovendien was de gemeente zelf natuurlijk maar zijdelings betrokken bij het proces en lag de regie vooral bij de Provincie. ‘Het verleden laten rusten’ om de verhoudingen niet (opnieuw) te vertroebelen; dat is een plausibele reden om als burgemeester geen venijnige commentaren te geven op een boek, dat juist dit recente verleden documenteert. En toch is dat precies wat Koen Schuiling op 3 maart deed. Hij zocht (weliswaar met een glimlach) de confrontatie en de discussie over het feitenrelaas in het boek, maar heeft aan die discussie helemaal geen behoefte. En er is geen enkel belang mee gediend, vanuit gemeentelijk gezichtspunt. Daarom zou je zijn rede op 3 maart een echte uitglijder kunnen noemen. Hij had beter het boek in ontvangst kunnen nemen met wat algemene teksten, zoals: ‘Mooi dat het proces nu is gedocumenteerd. Hoewel ik bij bepaalde passages andere herinneringen heb, is het van belang dat dit nu vastligt als leerstof voor volgende generaties.’ Schuiling zou dan applaus hebben gehad en dan was hij klaar geweest.

“Wij zijn not amused”, blikt Jan R.Lunsing terug op het gesprek. Dat de burgemeester naar de toekomst wil kijken kan hij nog wel billijken, maar dat hij en zijn medeauteur tijdens hun eigen feestje ‘in hun hemd zijn gezet’ vindt hij een slechte zaak. En dat kunnen we ons levendig voorstellen.

Hein Bloemink, redactie

Foto: Boekpresentatie