Rolstoelfietsers zijn Parijs al voorbij, nu langs kust naar Spanje

Wat Maria Romp en haar goede vriend Freerk de Boer aan het doen zijn is een huzarenstukje op het snijvlak van zwakte en kracht. Per rolstoelfiets zijn ze 23 mei vertrokken naar Santiago de Compostella in Spanje (ruim 2000 kilometer). Het belang zit niet in de sportieve prestatie alleen, maar vooral in hun diepere motieven. “Misschien zijn we gewoon gek”, relativeert Freerk vanuit zijn rolstoelfiets. Hij heeft ongelijk, want gek is dit stel zeker niet.

Pakketbezorger
De fietsbedevaart langs de pelgrimsroute (Camino) moet bewijzen waartoe men met grote wilskracht in staat is ondanks een verzwakt lichaam. Want: Freerk is ziek. Hij was ooit timmerman en tot 2019 reed hij nog pijlsnel als pakketbezorger op een gele DHL-bus door de regio. Niets aan de hand totdat een aantal ziektes hem tegelijk troffen, zodat hij nu vrijwel niet kan lopen, een stoma heeft en grote hoeveelheden medicijnen gebruikt. Genoeg om in een zorginstelling te kunnen wonen, maar dat wil hij niet. Dankzij Maria Romp hoeft dat ook niet.

Bezemwagen
Tijdens de reis wordt het stel gevolgd door een bezemwagen met vrijwilligers die zorgen voor campings, tenten, mondvoorraad. Een bus met aanhanger volgeladen, bijna een rijdende huisartsenpraktijk. Maar de ballast van een onwillig lichaam wordt gecompenseerd met de sterke wil, optimisme en (daar komt het woord weer) naïviteit die een mens vleugels geeft. Kijk voor hun ambities op www.onbeperktopdefiets.nl

Hoe gaat het onderweg?
Maria Romp meldt ons vanuit Frankrijk: “We zijn nu drie weken onderweg en sommige dingen vallen tegen, zoals dat de fiets de hoogtes niet goed aankan, hij schakelt de aandrijving uit en ik moet dus veel duwen. Zelfs vaak zo hoog dat Freerk ook eruit moet en een klein stukje moet lopen naast de fiets. Maar eigenlijk is dat niet erg, wel goed voor zijn conditie.
En dan zijn we nog niet eens in de Pyreneeën. Verzorging gaat redelijk. Soms een beetje behelpen op een wiebelig trappetje om hem te verzorgen. Maar elke dag gaat het toch weer lukken, soms met wat gemopper. Wat leuk is is dat we Parijs en Mont Saint Michel gehaald hebben. Mijlpalen.
Nu onderweg via de Velodysee naar Spanje. Met dank ook aan onze begeleiding. Het is momenteel warm en zonnig, wat voor Freerk een extra handicap is omdat hij eigenlijk zon moet vermijden. Dus zit vaak ingepakt op de fiets. Ik vind dat hij zich supergoed houdt.”